Het pand kwam uit de jaren ‘30, de keuken zo te zien ook. Maar toen ze erin trokken, moesten er eerst andere delen van het huis aangepakt worden. Op een dag kwamen ze gezellig op de koffie. Het bleek dat ze de keuken nu goed wilden aanpakken maar ze wisten niet goed waar ze moesten beginnen. Ze waren al bij een keukenzaak geweest maar waren geschrokken van wat het zou gaan kosten. Daarnaast had de verkoper helemaal niet begrepen wat ze wilden.

Ik kende hun huis goed en was blij voor ze. Ik kon me goed voorstellen dat de verkoper ze niet begrepen had. Ze wisten immers zelf ook nog niet waar ze op uit wilden komen. Hun vorige huis had een lang recht aanrecht gehad, dat vonden ze heel fijn. De keuken was echter een vrij kleine ruimte met twee deuren. Eén naar de hal en één rechtstreeks naar buiten.

Ze keken mij wat hulpeloos aan, ik had vaak zulke goede ideeën, had ik misschien wat tips voor hun.

Waar begin je bij een nieuwe keuken? Begin bij de ruimte die je ervoor beschikbaar hebt. Hoe groot is de oppervlakte. Welke apparaten wil je in je keuken? Waar zit het raam? Het bleek al dat ze die buitendeur niet gebruikten, er stond inmiddels een kastje voor.

Ik liep naar boven, ik had via de kringloop een klein schoolbord op de kop getikt. Het bijbehorende krijtje was ook snel ergens opgeduikeld. Ik legde het bord plat op de vloer en begon de ruimte in te vullen.

Binnen 2 minuten was het ontwerp klaar. Ik kon ze ook vertellen hoeveel ze bij de andere, door hun uitgekozen, keukenboer kwijt zouden zijn. Stomverbaasd keken ze me aan. Toen braken hun gezichten door in een brede glimlach. Maar dat was precies wat ze wilden! Hoe wist ik dat zo?

Het vinden van een leeg papiertje duurde iets langer. Overtekenen en klaar.

Uiteindelijk hebben ze de gootsteen iets naar rechts geplaatst, konden ze tijdens het afspoelen beter uit het raam kijken en iedereen zien aankomen. De rest is precies mijn ontwerp gebleven. Sindsdien kreeg ik vaak het commentaar: “Wat kun je dat goed, daar moet je iets mee doen.”